24,95

Van vliegstatie tot luchthaven Antwerpen: het nieuwe boek 'Antwerp Airport Revival' van auteur-journalist Freddy Michiels loodst je met veel foto's en anekdotes door een eeuw luchtvaartgeschiedenis in de metropool. Het verhaal in Deurne begon op 25 mei 1923. Zeven jaar later stond er ook een luchthavengebouw in modernistische stijl.

Onderweg kom je grote namen tegen van pioniers als Jan Olieslagers, vliegtuigbouwers Jean Stampe en Maurice Vertongen, zie je de verwoestingen van WO II en lees je hoe de luchthaven de jongste paar jaar met de ondertunneling van de Krijgsbaan en de komst van uitbater Egis een nieuwe toekomst kreeg.

Van amper 121.000 passagiers in 2014 ging het naar 276.000 in 2016. Het hele luchthavengebouw werd grondig vernieuwd. Michiels heeft zelf een band met de luchthaven. Zijn stiefvader was er boekhouder. "Hij zei me: kom maar leren autorijden op de tarmac. Je komt hier toch niemand tegen."

 

Inleiding

Ik heb een bijzondere band met Luchthaven Antwerpen. Een band die teruggaat naar de tijd toen Luchthaven Antwerpen nog vliegplein genoemd werd en later luchthaven van Deurne. Mijn stiefvader, Antoine Anthonissen, was de boekhouder van de ‘vliegplein’. Hij was de snelste boekhouder die ik gekend heb, hoewel hij geen auto kon rijden. Hij deed alles te voet of met het openbaar vervoer. Hij moest werken tot 18 uur maar was elke dag om 17.30 uur thuis en dan begon zijn tweede leven: muziek maken.

Toen ik met de financiële bijstand van mijn stiefvader mijn eerste auto kocht ter gelegenheid van mijn 18de verjaardag, zei hij mij: ‘Jongen, kom bij ons op de tarmac maar leren autorijden, dat is zeer veilig, je komt daar toch niemand niet tegen.’

In die tijd had je nog geen rijbewijs nodig. Je werd verondersteld zelf de nodige vaardigheden te ontwikkelen om veilig het verkeer te trotseren. En inderdaad, ik kwam niemand tegen op mijn oefenterrein van anderhalve kilometer. Dat was de tijd toen burgemeester Lode Craeybeckx voordrachten hield om het belang van een luchthaven voor Antwerpen toe te lichten. Hij deed dit in vaak erg theatrale maar rake speeches die hij altijd eindigde met ‘Antwerpen laat Brussel niet los’. Hij vocht een verbale strijd tegen het voornemen van minister Bertrand om de regionale luchthaven te sluiten, onder druk van het toenmalige Sabena.

De zekerheid dat Luchthaven Antwerpen ontwikkelingskansen zou krijgen, hebben we politiek te danken aan de Vlaamse ministers van Mobiliteit Kris Peeters en Hilde Crevits. Vooral deze laatste zorgde ervoor dat de exploitatie van de luchthaven via een langdurige vergunning (25 jaar) in 2014 toevertrouwd werd aan een ervaren partij zoals Egis. De komst van deze groep heeft de exploitatie van de regionale luchthaven Antwerpen een professionele injectie en een nuttige functie gegeven. De vooruitzichten zijn bemoedigend. De ‘nieuwe’ luchthaven brengt ons sneller naar de zon en zuiderlingen sneller naar de koekenstad. Vandaar dit boek, met een terugblik en vooruitblik.

Freddy Michiels 30 maart 2017

Share via
Facebook
Share via
Twitter
Share via
Google+
Share via
Pinterest
Cookies help us deliver our services. By using our services, you agree to our use of cookies. About - close